30/80

          Mieli po 30 lat. 
Ona była atrakcyjna, On przystojny.
           Życie ułożyło im się tak, a nie inaczej. Nie mieli do nikogo pretensji. Byli zamożni i samotni. Bez wielkich planów, bez dramatów, niezadowolenia. Dobrze im się powodziło. I kiedy byli już pewni, że tak zostanie, że będą samotni, choć nie sami, poznali się. Nie do końca przypadkiem. Gdzieś, kiedyś. Minęło zbyt wiele lat, by pamiętał dokładnie. 
          Zakochali się szybko, szybko też wzięli ślub. Oboje czekali zbyt długo, by zwlekać choćby dzień. 
Ich związek był nieznośnie czuły i przeraźliwie prawdziwy. Upajali się zazdrosnymi spotkaniami znajomych, wieczorami pili wino, w wakacje wyjeżdżali. Tak już miało zostać. Mieli być już zawsze i na zawsze.
          Na zawsze skończyło się nad wyraz szybko. On zdradził ją po kilku latach. Z koleżanką z pracy, a właściwie znajomą. Potem, po wielu latach nie pamiętał już jak miała na imię. Ani dlaczego właściwie tak zrobił. Było szkolenie, trochę alkoholu i późne lato. Następnego dnia przekonywał siebie, że Ona też już się nie stara.
          Nie starała się. Była na to zbyt zajęta. Miała za dużo na głowie. Wysoka premia, szybki awans, praca do późna w nocy. 
Kiedyś chciała malować. Skończyła z wyróżnieniem ASP. Potem nie miała już czasu. Schowała sztalugi, wyrzuciła płótna. Nigdy nie żałowała. 
          Rozwód był szybki i bezbolesny. Byli przecież kulturalnymi ludźmi. 
Potem słyszała, że On z kimś się związał, że gdzieś wyjechał. Albo nie wyjechał. Ona wyjechała. Na wiele lat. By wiązać się z coraz to nowymi mężczyznami, by potem rozstawać się bez emocji. Przez chwilę, patrząc przez okno, próbowała sobie przypomnieć ilu ich było. Tych Francuzów, Hiszpanów, Polaków … Ale z wiekiem pamięć zawodziła ją coraz częściej. Miała ponad 80 lat. Dobre życie za sobą. I tylko kilka miesięcy życia przed sobą, choć tego jeszcze nie wiedziała.
          Nie wiedziała też, że On nie żyje od kilku lat. Że nigdy nie był szczęśliwy, nie licząc tych kilku lat spędzonych z Nią. I że nigdy sobie nie wybaczył.

19/01/2009

Posted in felieton.